Een vermogensbelasting, het begint bij de minderheid binnen de bolshevieken

Je hoort het al enkele jaren de vermogensbelasting, nu wil de zweeppartij Groen een cadaster invoeren voor privé-bezit om de rijkdom te beschrijven, te bestuderen en vast te leggen.

Hernan de Soto, adviseur van wijlen Alan Garcia in Peru schreef een boek over land cadastering om mensen een inkomen te geven uit privé-bezit. Dit was een gevecht tegen de informele economie.

In Argentinië werd dit verder gezet door plan jefas y jefes, waar mensen uit de informele economie werden betaald om kleine jobjes te doen en hierdoor in de officiële economie terecht kwamen en hierdoor sociale zekerheid en rechten te krijgen.

Dit fenomeen monde dan uit in de beterbekende ‘bolsa da familia’ in Brazilië. Deze projecten dienen eigenlijk allemaal om de interne vraag te verhogen.

Dat zijn eigenlijk allemaal zo geen vooruitstrevende ideeën, maar een sneeuwbal effect dat de eerste collectivisaties van kapitaal en menselijk kapitaal en formalisering van land kan veroorzaken tot de bolshevieke droom van de volledige afschaffing van het privé-bezit. Ja, mannen het klinkt allemaal eng, maar dat is de valkuil richting links.

De vermogensbelasting zorgt er eingenlijk voor dat er een pak geld in handen van de staat komt, waardoor die kan gaan shoppen. Deze keer willen de drie linkse partijen dit gebruiken voor de duurzame transitie. Toch focussen we te veel op het klimaatprobleem, er zijn nog andere nijpende problemen in de wereld. Dit is altijd het probleem met jonge partijen, geleid door jonge mensen, die overdrijven altijd een beetje.

Wat we weten is dat als de vermogensbelasting er komt dan zal de partij die deze invoert het volk gepaaid hebben voor tientallenjaren verkiezingsuitslagen en zal de nieuwe CVP van vroeger kunnen worden.

Hierdoor zou ons politieksysteem uit evenwicht kunnen geraken omdat er dan een nieuw politiek centrum zal ontstaan en dat er zich daarrond een nieuw politiekevenwicht zal vormen. We moeten ons allemaal afvragen hoever we in de groene-gedachte willen gaan en hoever we daarvoor ons willen laten veranderen.

Misschien is het toch wel tijd voor een groene-liberale as om groen-links meer te kunnen uitdagen. Zoals Koert Deboeuf zei, groen zijn is geen alleen recht.

Written by

Auteur van ‘Dagboek van een Wereldburger’. Te verkrijgen in bxl bij les yeux gourmands, poëtini, pépite blues, la petite portuguaise, Tulibris…

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store